مثل آدم فضایی که تازه به این سرزمین آمده باشد همه چیز مایه ی تعجبم می شود.اصلا عادی نمی شود.رنجم می دهد.افسرده ام می کند.
آیا برای تو عادی شده ؟دیگر توجه نمی کنی ؟این بی برنامگی دولت واین همه تفرعن ٬اعدام هایی که هر چه درباره ی چرایی و علت آنها ٬نامشان٬...در روزنامه ها ٬ سایت های خبری و...جستجو می کنم اثری نیست.عاقبت !اصلا چرا باید حالا که می خواهم اعتراض کنم بترسم؟!چرا انقدر از دردودل کردن با هم در هراسیم مگر دوره ی ساواک تمام نشده؟!
هر بار که برق می رود به خودم می گویم چه جالب درست مثل سی سال پیش ٬هیچ چیز عوض نشده!
وقتی حکم اعدام معلم سنندجی صادر شد گفتم کاش می دانستم با این همه آزادی وامکانات چه چیز باعث ناپرهیزیش شده بود!
من مبهوت مانده ام چرا آقای رییس قضا حکم اعدام دو نوجوان را متوقف می کند!بگذارید بمیرند تا مثل کبرای بیچاره سه بار پای چوبه ی دار نروند و از ترس موهایشان سفید نشود٬تا هر شب خواب مرگ نبینند.
چرا تنوع مرگ و اعدام را زیاد نمی کنید.مثل کشورهای دیگر که کارهای عجیب می کنند تا شاد باشند
پرتاب گوجه!دویدن در مقابل گاوها و فوتبال در لجن و... مثلا به جای صدور حکم سنگسار برای۹نفر می توانید برای هرکدام حکمی صادر کرد تا بیشتر مردم مات و مودب شوند !پرت کردن از بلندی٫قطع سر ٬ قطع دست وپاها ی مخالف و...البته کارشناسان این موارد بسیارند.
آقای قضاییه آیا تا به حال صغری را از نزدیک دیده اید او از سیزده سالگی میهما ن زندان بوده.اگر اورا دیدید از ۱۹ سال پیش از او بپرسید .شاید از حسش درباره شلاقهایی که در کودکی و به اسم حد خورده برایتان بگوید !
صغری جان تو هم با ما بگو خانه ی بیداد ویران باد.
